กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 154 ท่านเจ้าของห้องเช่าก็ชอบอ่านสิ่งนี้ด้วยหรือ?
สถานที่กินข้าวไม่ได้ใหญ่โตนัก กลับดูคล้ายร้านอาหารข้างทางเสียมากกว่า เพียงแต่กู้จือหนานขอห้องส่วนตัวเอาไว้ ซึ่งที่เรียกว่าห้องส่วนตัวก็แค่กั้นฉากขึ้นมาเท่านั้น
ทว่าไม่มีใครรู้สึกขัดตา เพราะอย่างไรทุกคนก็ไม่ใช่คนร่ำรวยอะไร บรรยากาศแบบนี้กลับดูเข้าถึงง่ายกว่า
“ขอให้จื้อหรานเอนเตอร์เทนเมนต์ก้าวต่อไปได้ยาวนาน!”
บนโต๊ะอาหาร ไล่จิ่งหมิงเป็นคนแรกที่เริ่มนำจังหวะ
“ขอให้การถ่ายทำภาพยนตร์ราบรื่นและทำรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศถล่มทลาย!”
มาเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า กู้จือหนานอดไม่ได้ที่จะห้ามเขาไว้
ไม่จบไม่สิ้นสักทีใช่ไหม?
“สถานที่ถ่ายทำลงตัวหรือยัง?”
กู้จือหนานเพิ่งนึกขึ้นได้ ถ่ายหนังไม่มีสถานที่ถ่ายทำ จะถ่ายกับผีหรือไง!