ตอนที่ 147 ฝันดี

ตอนที่ 147 ฝันดี

ดอกไม้ไฟปิดม่านลง

แสงไฟในสวนสนุกค่อย ๆ ดับลง กู้จือหนานกับเซี่ยอันเกอก็มาถึงสถานีที่พวกเขาต้องลงเช่นกัน

เซี่ยอันเกอเดินเร็วมาก ก้าวเท้าสั้น ๆ อย่างกระชั้นชิด พริบตาเดียวก็ทิ้งกู้จือหนานไว้ข้างหลัง ฝ่ามือกำแน่น รู้สึกว่าร่างกายตัวเองร้อนผ่าว โดยเฉพาะติ่งหูและพวงแก้ม

นางกลับซบอยู่ในอ้อมอกของกู้จือหนานนานถึงเพียงนั้น กระทั่งชิงช้าสวรรค์หยุดลงถึงเพิ่งรู้สึกตัว

เจ้าคนเถื่อนคนนี้ตอนที่นางเงยหน้ามองเขายังคงหัวเราะเยาะอยู่ที่นั่นว่านางหน้าเลอะอีกแล้ว

นางไม่ได้แต่งหน้าสักนิด จะไปหน้าเลอะอะไรกัน!

เมื่อก้าวพ้นออกจากสถานที่ซึ่งมีชื่อว่าสวนสนุกแสงราตรีแห่งนี้ เซี่ยอันเกอหันกลับไปมองประตูใหญ่ด้านในที่ยังมีฝูงชนทยอยเดินออกมาอย่างต่อเนื่องแวบหนึ่ง

แสงไฟเจ็ดสีด้านในล้วนดับลงหมดแล้ว มีเพียงเสาไฟถนนบางส่วนที่ยังคงทำหน้าที่ส่องสว่างอยู่ตลอด

“ถ้ายังอยากมา คราวหน้าค่อยมาใหม่ก็ได้ บ้านผียังเหลืออีกหลังหนึ่งที่ยังไม่ได้เล่นไม่ใช่เหรอ”