กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 145 จบสิ้นภารกิจบ้านผีสิง
เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่สั่นเครือและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวดังออกมาจากปากของเซี่ยอันเกอที่ซุกหน้าลงบนลำคอของกู้จือหนาน
กู้จือหนานประคองร่างของท่านเจ้าของห้องเช่าอย่างจนใจ เขารู้สึกได้ถึงความยืดหยุ่นที่สัมผัสได้เต็มมือ สัมผัสนั้นมันยอดเยี่ยมสุด ๆ!
กู้จือหนานมองไปทางที่เซี่ยอันเกอวิ่งมา ทางเดินนั้นเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟที่กะพริบเป็นระยะ และประตูบานหนึ่งที่ยังคงเปิดค้างไว้ในระยะไกล
“ของปลอมทั้งนั้น นี่เธอเล่นบ้านผีสิงอยู่นะ ลืมไปแล้วเหรอ?”
กู้จือหนานกล่าวเบา ๆ เสียงของเขาแผ่วเบาราวกับกลัวว่าจะทำให้คนที่อยู่บนตัวตกใจอีก
“ผี! มีผีจริงๆ! พวกมันยังยิ้มให้ฉันด้วย! แถมยังมีตัวที่มีแค่ครึ่งท่อนอีก! หนีเร็ว หนีเร็ว!”
เซี่ยอันเกอกล่าวทั้งน้ำตา แขนของเธอรัดกู้จือหนานแน่นขึ้นเรื่อย ๆ สองมือโอบกอดลำคอกู้จือหนานไว้แน่น เสียงร้องไห้ที่สั่นเครือเร่งเร้าให้กู้จือหนานรีบหนีไป
“จะหายใจไม่ออกแล้ว จะหายใจไม่ออกแล้ว!”
กู้จือหนานถึงกับมึนงง ท่านเจ้าของห้องเช่าจะรัดเขาจนขาดใจตายเลยหรืออย่างไร?