กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 131 เครื่องลายครามขาวน้ำเงิน
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังเก้าโมงกว่า โทรศัพท์ของตู้เสี่ยวเหยียนก็เหมือนระเบิดเวลาที่ระเบิดใส่ยามเช้าอันแสนสุขของกู้จือหนาน
สาวน้อยผมหางม้าคนนี้ดูเหมือนจะมีความเห็นต่อเขามากเป็นพิเศษในครั้งนี้!
เขาไม่ได้ไปทำอะไรให้เธอโกรธเสียหน่อย!
อีกอย่างพวกเขาก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น ครั้งล่าสุดที่เจอกันก็คืองานกวีนิพนธ์ของสมาคมกวีนิพนธ์ หากไม่ใช่เพราะท่านผู้เฒ่าตู้กวงอวี้บังคับให้พวกเขาเพิ่มเวยซิ่นกันไว้
ชาตินี้เขาก็คงไม่มีทางได้ข้องแวะกับสาวน้อยคนนี้แน่...
“ครึ่งชั่วโมง ฉันอยู่บนถนนแล้ว ถ้าเกินเวลาก็ไม่ต้องรอ!”
ตู้เสี่ยวเหยียนพูดรัวใส่โทรศัพท์ทันทีที่รับสาย แล้วก็กดวางสายไปทันที
กู้จือหนานลากสังขารที่ยังไม่พร้อมทำงานไปเคาะประตูห้องของไล่จิ่งหมิง
“20 นาทีสำหรับล้างหน้าแปรงฟัน ถ้าเกินเวลาก็ไม่ต้องรอ”