กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 117 คำบอกลาและจุดจบ
หลังจากกู้จือหนานวางสายโทรศัพท์ เขาก็หยิบเสื้อคลุมตัวหนึ่งแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที
ตอนนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศยามค่ำคืนยังคงเย็นสบาย
เมื่อเปิดประตูออกไป ทั้งสามคนที่อยู่บนโซฟาก็หันมามองเขาพร้อมกัน
กู้จือหนานมองไปที่เฉิงเมิ่งอิ๋งโดยตรง ในหัวมีเพียงประโยคเดียวว่า ทำไมยัยนี่ถึงไม่ยอมไปสอบใบขับขี่ตั้งแต่แรกนะ!
กู้จือหนานรู้สึกว่าทักษะการขับรถอันยอดเยี่ยมของเขาไม่มีที่ให้แสดงฝีมือ!
“เฉิงเมิ่งอิ๋ง ขับรถไปส่งผมที่สถานีรถไฟความเร็วสูงหน่อย”
“หา? ดึกป่านนี้แล้วคุณจะไปสถานีรถไฟความเร็วสูงทำไม?”
เฉิงเมิ่งอิ๋งเห็นสีหน้าของกู้จือหนานค่อนข้างเคร่งเครียดจึงไม่กล้าล้อเล่นอีก ได้แต่เบิกตากลมโตของสาวน้อยน่ารักออกมา
“มีธุระต้องจัดการน่ะ เร็วเข้า”