กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 104 เธอไล่ฉัน
แสงไฟถนนสลัว เขาอยู่ในชุดสูทหางยาวสีดำ ราวกับกลืนหายไปในความมืด
กู้จือหนานไม่ชอบงานที่มีผู้คนพลุกพล่านเช่นนี้อยู่แล้ว ยามค่ำคืนของเมืองหางโจวสวยงามมาก สวยกว่าบ้านเกิดและเมืองหลินเฉิงของเขามากนัก
สมกับเป็นเมืองใหญ่ที่รุ่งเรือง ดอกไม้หลากสีสันเริ่มทำให้ผู้คนพร่ามัว
“เหม่ออะไรอยู่?”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลังกู้จือหนาน เขาหันกลับไปเห็นหลินซีในชุดจงซานกำลังลูบเคราและยืนอยู่ข้างกาย
“ทำความรู้จักกันหน่อยไหม? ผมชื่อหลินซี อายุมากกว่าคุณไม่กี่ปี แต่ไม่มีพรสวรรค์เท่าคุณหรอก”
หลินซียื่นมือออกมา บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
กู้จือหนานรีบลุกขึ้นยืน ในมือยังถือถ้วยรางวัลอยู่ เขาหัวเราะแห้ง ๆ แล้วยัดมันใส่กระเป๋าเสื้อ ก่อนจะยื่นมือไปจับกับหลินซี