เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 102 เด็กจากครอบครัวยากจนต้องรู้จักรับผิดชอบ
ดวงตาบุปผาท้อของเซี่ยอันเกอจ้องมองแผ่นหลังของกู้จือหนานด้วยแววตาเป็นประกาย เห็นเขาค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปบนเวทีกล่าวสุนทรพจน์
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าต้องพูดอะไร? สถานการณ์แบบนี้ควรพูดอะไรถึงจะเหมาะสม?”
กู้จือหนานรู้สึกปวดหัวอย่างหนัก เขาแค่อยากมาให้จบ ๆ ไป ถือว่ามาเป็นเพื่อนท่านเจ้าของห้องเช่าทำตามขั้นตอนเท่านั้น
เขาเงยหน้าขึ้น ภายใต้แสงไฟที่สาดส่อง เขาตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน
ผู้คนใต้เวทีต่างมองกู้จือหนานด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็นและคาดหวัง อยากฟังว่าเขาจะกล่าวคำกล่าวรับรางวัลอย่างไร จะเป็นแนวสร้างแรงบันดาลใจหรือไม่?
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นนักเขียนนิยาย แต่กลับคว้ารางวัลการประพันธ์เพลงยอดนิยมจากชาร์ตเพลงใหม่หัวกั๋วมาได้ หากเขาผันตัวมาเป็นนักดนตรี จุดเริ่มต้นของเขาก็สูงกว่าคนในวงการหลายคนแล้ว!