ตอนที่ 94 ฉันนึกถึงเรื่องเศร้า

ตอนที่ 94 ฉันนึกถึงเรื่องเศร้า

กู้จือหนานคอยปลอบใจตัวเองในใจ อย่างน้อยเขาก็เป็นเศรษฐีซ่อนรูปที่มีทรัพย์สินหลักล้านแล้ว

ก็แค่สูทราคา 20,000 กว่าเท่านั้น

จิ๊บ ๆ น่า

ทว่าจังหวะที่เขายื่นบัตรออกไป มือที่สั่นเทาเล็กน้อยกลับทรยศต่อความเข้มแข็งของเขา

ซื้อสูทเสร็จเรียบร้อย

เซี่ยอันเกอบอกทันทีว่าเหนื่อยและอยากกลับไปนอน

การกระทำนี้ทำเอาเฉิงเมิ่งอิ๋งงุนงงไปหมด

“ไม่ใช่ว่าจะมาซื้อเสื้อผ้าเหรอ”

“ปวดเท้า อีกอย่างไม่มีตัวไหนสวยเลย” เซี่ยอันเกอกวาดสายตามองผู้คนที่เดินขวักไขว่ในห้าง เธอสวมหน้ากากอนามัยจึงมองไม่เห็นสีหน้าเลยแม้แต่น้อย