กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 91 ฉันนึกถึงเรื่องน่ายินดีขึ้นมาได้อีกแล้ว
หร่วนอิงกำลังช่วยเซี่ยอันเกอทายา ขาขวาที่เหยียดตรงยาววางอยู่บนตักของหร่วนอิง นิ้วเท้าที่เนียนละเอียดดุจหยกส่งความเจ็บปวดแปลบปลาบออกมาเป็นระยะ
ความเจ็บปวดทำให้เซี่ยอันเกอสูดลมหายใจเข้าไม่หยุด คิ้วเรียวขมวดมุ่น
เตะกำแพงได้คะแนนศูนย์ แถมยังทำร้ายขาตัวเองอีกข้าง
“พี่อันเกอ ทำไมพี่ถึงเตะกำแพงแรงขนาดนั้นคะ?!” หร่วนอิงพูดอย่างจนใจขณะช่วยเซี่ยอันเกอทายาทาแก้ฟกช้ำ “เมื่อคืนพี่กู้ก็โดนพี่ด่าไปด้วย เขายังบอกให้พวกเราอย่าดื่มเหล้าเยอะขนาดนั้น เมิ่งอิ๋งจนป่านนี้ยังไม่ตื่นเลยค่ะ”
ติ่งหูของเซี่ยอันเกอแดงระเรื่อราวกับแสงอาทิตย์ยามเช้า