กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 87 ผมน่ะเซียนขับรถตัวจริง
อพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ อยู่ห่างจากโชว์รูมรถยนต์ที่ใกล้ที่สุดเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น ต้องยอมรับเลยว่าทำเลแถวนี้ดีจริง ๆ จะไปไหนก็ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง!
จ่ายเงินแล้วลงจากรถ กู้จือหนานรู้สึกกระตือรือร้นเล็กน้อย ก่อนจะข้ามภพมาเขาก็ขับแค่รถมือสองสภาพโทรม ๆ คันหนึ่ง ซึ่งเขาทะนุถนอมมันอย่างยิ่ง
“สวัสดีครับคุณลูกค้า ไม่ทราบว่าต้องการมาซื้อรถหรือครับ?”
ผมมาหาข้าวกินฟรี
กู้จือหนานพยักหน้าตอบรับ แต่ในใจกลับบ่นอุบ ผมไม่มาซื้อรถแล้วจะให้มาทำอะไร?
ความสามารถในการบริการของคุณนี่ใช้ไม่ได้เลยนะ!
พนักงานขายสาวที่รับผิดชอบการต้อนรับมีรอยยิ้มตามหน้าที่ประดับอยู่บนใบหน้า เมื่อเห็นกู้จือหนานพยักหน้าก็พาเขาเข้าไปในโชว์รูม มองดูรถยนต์ที่จอดอยู่เต็มโถงกว้าง