ตอนที่ 57 คุณคงไม่ได้ลืมไปแล้วใช่ไหม

ตอนที่ 57 คุณคงไม่ได้ลืมไปแล้วใช่ไหม

“ผมไปส่งคุณเอง”

เซี่ยอันเกอเสยเส้นผมของตนไปทัดไว้หลังใบหู สายลมยามค่ำคืนค่อนข้างเย็นสบาย

เฉิงเมิ่งอิ๋งไม่มีทางปล่อยให้เซี่ยอันเกออยู่คนเดียวในยามค่ำคืนแน่ เธอตรงเข้าไปควงแขนเซี่ยอันเกอทันที จากนั้นหร่วนอิงก็ตรงเข้าไปควงแขนอีกข้างของเซี่ยอันเกอเช่นกัน

“เราไปด้วยกัน!”

ทั้งสองคนพูดขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน

เซี่ยอันเกอรู้สึกจนใจเล็กน้อย ดวงตาบุปผาท้อมองแผ่นหลังของกู้จือหนาน ราวกับมีความรู้สึกเสียดายอยู่ลึก ๆ

เดิมทีกู้จือหนานตั้งใจจะปฏิเสธ เพราะโรงแรมก็ไม่ได้ไกลนัก แต่เซี่ยอันเกอยืนกรานจะไปส่ง เขาจึงทำอะไรไม่ได้ อีกอย่างแค่ไม่กี่ร้อยเมตรก็ไม่เป็นไรหรอก

“ขอบคุณนะ”

เซี่ยอันเกอเผยอปากสีชาด ดวงตาเหลือบมองกู้จือหนานที่เดินอยู่ข้างหร่วนอิง