กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 44 เรียกพ่อแล้วจะให้อภัย
“ถ้าอย่างนั้นพี่อันเกอ พี่ก็ไม่ได้กลับไปที่สถาบันเลยน่ะสิ?”
หร่วนอิงถามอย่างระมัดระวัง ใบหน้าสวยของเซี่ยอันเกอยังคงดูเคร่งขรึม
“ฉันเคยพูดตอนไหนว่าฉันอยู่ที่นั่น?”
“คราวก่อนที่โทรหา ฉันถามว่าพี่อยู่ที่เมืองหลินเฉิงไหม พี่ก็บอกว่าอยู่”
เซี่ยอันเกอย้อนถามกลับ
“แล้วฉันยอมรับตอนไหนว่าฉันอยู่ที่สถาบัน?”
“เอ่อ...”
หร่วนอิงเหมือนถูกบีบคอจนพูดไม่ออกในทันที
ดูเหมือนว่า...