กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 32 สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
“ท่านน้าเซี่ย ผมซื้อของขวัญมาให้เสี่ยวซีกับเด็ก ๆ ครับ”
ทว่าเซี่ยอันเกอทนดูต่อไปไม่ไหว แต่ในใจก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเธอไม่คาดคิดว่าผู้ชายคนนี้จะให้ความร่วมมือในการแสดงละครตบตาเธอได้ดีขนาดนี้
เธอเดินขึ้นไปเปิดกระโปรงหลังรถยนต์ ภายในนั้นเต็มไปด้วยของขวัญจนแน่นเอี้ยด มีทั้งของกิน ของดื่ม ของเล่น และเสื้อผ้าครบครัน
กู้จือหนานรีบบอกท่านน้าเซี่ยว่าผมกลับไปช่วยก่อนนะ แล้วหันหลังเดินไปที่กระโปรงหลังรถ
ให้ตายสิ!
เต็มกระโปรงหลังรถเลย! อัดแน่นไปหมด!
กู้จือหนานมองเซี่ยอันเกอด้วยสายตาตัดพ้อเล็กน้อย ใบหน้าสวยของเซี่ยอันเกอเริ่มขึ้นสีระเรื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศหรือเพราะรู้สึกผิดที่หลอกใช้กู้จือหนานแบบนี้
“คุณไม่ต้องช่วยหรอก” เซี่ยอันเกอไม่ได้มองกู้จือหนาน เพียงแต่พูดเสียงเบา
ท่านน้าเซี่ยกำลังเดินกลับมาพอดี