ตอนที่ 8 เพียงแค่ต้มบะหมี่

ตอนที่ 8 เพียงแค่ต้มบะหมี่

เซี่ยอันเกอกลับมายังห้องของตน รู้สึกกระอักกระอ่วนและไม่คุ้นชิน การเช่าห้องอยู่ร่วมกับผู้ชายตัวโตสำหรับเธอแล้ว เป็นสิ่งที่เคยเกิดขึ้นแค่ตอนอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ทุกคนยังเป็นเด็กและพักอยู่ในห้องเดียวกันเท่านั้น

จู่ ๆ ก็คิดถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าขึ้นมา นับตั้งแต่แม่ผู้อำนวยการจากไป จำนวนครั้งที่เธอกลับไปที่นั่นก็นับนิ้วได้ เพียงแต่ทุกสามเดือนเธอจะโอนเงินก้อนหนึ่งไปให้เสมอ และนี่ก็ครบสามเดือนอีกครั้ง เซี่ยอันเกอพลันรู้สึกขบขันขึ้นมาเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าเธอจะถูกโฉลกกับระยะเวลาสามเดือนนี้เหลือเกิน