เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ซ่อมแซมศาสตรา
ภายในห้องศิลาอันมืดสลัวแห่งหนึ่ง กำแพงโดยรอบราวกับถูกความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดกลืนกินไปจนหมดสิ้น มีเพียงตะเกียงน้ำมันเก่าคร่ำคร่าดวงหนึ่งที่ยังคงกะพริบแสงอันริบหรี่ของมันอย่างดื้อรั้น
เปลวไฟตะเกียงที่มีขนาดเล็กเท่าเมล็ดถั่วเช่นนี้ ดูเล็กจ้อยและเปราะบางยิ่งนักท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันมืดมิดวังเวง ราวกับว่าเพียงมีสายลมอ่อนๆ พัดผ่านก็อาจดับมอดลงได้ในชั่วพริบตา
อาศัยแสงสว่างอันริบหรี่นี้ สามารถมองเห็นเงาร่างสายหนึ่งกำลังนั่งตัวตรงอย่างสงบนิ่งอยู่กลางห้องศิลา
เขานั่งขัดสมาธิ ท่วงท่าตั้งตรงสง่าผ่าเผย ราวกับรูปสลักหินที่นิ่งสนิทไม่ไหวติง
เงาร่างนั้นถูกปกคลุมอยู่ภายใต้แสงและเงาจางๆ ทำให้ผู้คนยากจะมองเห็นใบหน้าของเขาได้ชัดเจน ทว่าความว่างเปล่าทางด้านขวาซึ่งเกิดจากการสูญเสียแขนไปข้างหนึ่งนั้นกลับดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ
ตึง ตึง ตึง...