เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 ภยันตรายร้ายแรง
ทุกคนช่วยกันคลำค้นหาอยู่บริเวณปากถ้ำอีกพักใหญ่ ทว่าก็ยังคงคว้าน้ำเหลวไม่ได้อะไรเลย
“บางทีศิลาชักนำวิญญาณอาจจะอยู่ในส่วนลึกของถ้ำก็เป็นได้!”
เจ้าไป๋สิงกล่าวพลางก้าวเดินมุ่งหน้าลึกเข้าไปด้านใน คนอื่นๆ ต่างก็ไม่มีความคิดจะหยุดรั้งรอ จึงเดินตามเข้าไปติดๆ
เดินไปได้ไม่นาน เบื้องหน้าพลันปรากฏแสงสว่างเรืองรองสลัวๆ ขึ้นมา แสงนั้นมีสีขาวบริสุทธิ์นุ่มนวลตา
“เฮ้ เจ้าหนูอย่างเจ้าทายแม่นจริงๆ เสียด้วย! สว่างจ้าถึงเพียงนั้น จะต้องเป็นของล้ำค่าอย่างแน่นอน!”
เจ้าหมิงมองเห็นตั้งแต่ไกลลิบว่าเป็นก้อนหินขนาดเท่าชามวางส่องแสงประกายเจิดจ้าอยู่ตรงนั้น
“คราวนี้จะต้องเป็นศิลาชักนำวิญญาณอย่างแน่นอน!”
กล่าวจบเขาก็ก้าวเท้าพุ่งตรงไปข้างหน้า ทว่าหลี่เสวียนกลับตวัดหางขวางทางเขาเอาไว้
“พี่อสรพิษทมิฬ นี่หมายความว่าอย่างไรหรือ?” เจ้าหมิงเห็นหลี่เสวียนขวางทางตนเองก็แสดงอาการร้อนใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด พลางเงยหน้าชะเง้อมองลึกเข้าไปด้านในแวบหนึ่ง