เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 187 ฝากตัวเป็นศิษย์
เช้าวันถัดมา เวลาเก้าโมง ภายใต้สายตาของทั้งสามคน หลี่เฉิงหลงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ทันทีที่เขาลืมตา กลิ่นอายอันทรงพลังก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา ทำให้โอ่งยาแตกกระจายทันที น้ำยาในนั้นกระเด็นไปทั่วทุกแห่ง แต่เมื่อน้ำยาเหล่านั้นพุ่งไปทางทั้งสามคน มันกลับร่วงลงบนพื้นห้องทีละหยดก่อนจะเข้าใกล้พวกเขา
หลี่เฉิงหลงค่อย ๆ ยืนขึ้น มองมือทั้งสองของตนด้วยสายตาประหลาดใจ ราวกับไม่กล้าเชื่อสภาพของตนในตอนนี้ แต่ขณะที่เขายังเหม่อลอย เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของเด็กสาว ตามด้วยเสียงเปิดประตูและวิ่งออกไป หลี่เฉิงหลงจึงได้สติขึ้นมา และพบว่าตนเปลือยเปล่าไม่มีอะไรสวมอยู่เลย เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นหญิงชราคนหนึ่งกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังมองเขา คราวนี้ถึงตาหลี่เฉิงหลงร้องลั่น เขารีบหยิบเศษโอ่งยาชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่งมาปิดบังส่วนลับของตน
หญิงชรายิ้มแล้วพูดว่า “ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนเถอะ แล้วค่อยคุยกัน ไอเอ่อร์ นายช่วยเก็บห้องหน่อยนะ” พูดจบ นางก็เดินออกไป หลี่เฉิงหลงหยิบผ้าขนหนูออกมาจากมิติคลังเก็บของ เช็ดตัวให้แห้งก่อน จากนั้นจึงหยิบชุดเสื้อผ้ามาสวม เดิมทีเขาคิดจะช่วยเด็กหนุ่มเก็บห้อง แต่กลับเห็นเด็กหนุ่มยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ยื่นมือขวาออกไปเบา ๆ เศษโอ่งยา กากยา และสิ่งอื่น ๆ ก็รวมตัวเข้าด้วยกันเอง จากนั้นเด็กหนุ่มกำหมัดแน่น กองขยะนั้นก็หายไปในพริบตา