เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 การแจกจ่ายผลไม้พลังจิต
หยางหลิ่วใช้เครื่องวิทยุสื่อสารติดต่อกับคนในฐานที่มั่นก่อน จากนั้นพวกเขาก็เริ่มเดินทางกลับบ้าน เมื่อกลับมาถึงฐานรุ่งอรุณก็เป็นเวลาบ่ายสองโมงพอดี ในเวลานี้คนส่วนใหญ่ที่ต้องทำงานต่างก็เริ่มทำงานกันแล้ว ส่วนคนที่ต้องเรียนก็ไปเรียนกันหมด ดังนั้นจึงมีคนอยู่ค่อนข้างน้อย จ้าวลี่อิ่งมองกำแพงเมืองที่สูงตระหง่าน รวมถึงทหารที่กำลังตั้งใจเฝ้ายามอยู่ทั้งสองฝั่งของกำแพงด้วยความตื่นเต้น ปัจจุบันเพื่อความสะดวกในการสัญจร ฐานที่มั่นได้เปิดทางเข้าออกทั้งหมด 4 จุด คือทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือ หวังปิงขับรถภายในฐานด้วยความเร็วต่ำ ซึ่งเป็นสิ่งที่หลี่เฉิงหลงกำชับไว้เพื่อป้องกันอุบัติเหตุทางจราจร จ้าวลี่อิ่งมองดูสภาพแวดล้อมรอบข้างผ่านหน้าต่างรถด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็นก่อนจะพูดอย่างมีความสุขว่า "ถ้าฉันไม่ได้มาจากข้างนอกแล้วอยู่ที่นี่มาตลอด คงไม่รู้เลยว่าตอนนี้เป็นยุคสิ้นโลกแล้ว ที่นี่แทบไม่ต่างจากตอนที่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แถมดูเหมือนจะมีไฟฟ้าใช้ด้วย"