กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จี้หมิงเยวี่ยยังคงนอนอยู่บนเตียง พอว่างไม่มีอะไรทำจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู
กริ่งประตูด้านนอกดังขึ้น เธอคิดว่าเป็นเฉินจวิ้น
พลางเดินออกไปข้างนอกพลางเอ่ย “ลืมอะไรกันไว้หรือเปล่า”
ครั้นเปิดประตูออก เสียงตุ้บก็ดังขึ้น จี้หมิงเยวี่ยยังไม่ทันมองให้ชัดเจน ตรงหน้าก็มีคนคุกเข่าลงคนหนึ่งแล้ว
“พี่สะใภ้”
คือจางเฉี่ยวหลิง แก้มของเธอบวมเป่งจนสูง พูดจาแทบไม่เป็นคำ
“ฉันผิดไปแล้ว”
“จริง ๆ นะ ฉันไม่ควรพูดจาแบบนั้นใส่เธอเลย”
“ฉันก็ไม่ควรไปยุให้ไห่ปัวผลักเธอด้วย”