ตอนที่ 264 ดอกท้อ

เฉินจวิ้นยังคงเปี่ยมด้วยอานุภาพเช่นเดิม แต่เห็นได้ชัดว่าจี้หมิงเยวี่ยมีความอดทนรับไหวมากกว่าแต่ก่อนมาก

อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ต่อต้านขนาดนั้นแล้ว

เฉินจวิ้นเองก็เพิ่งจะค่อย ๆ รู้สึกตัวในช่วงไม่กี่วันนี้

ขณะที่อุ้มจี้หมิงเยวี่ยไปอาบน้ำเสร็จแล้วกำลังเป่าผมให้เธอ เฉินจวิ้นก็บีบใบหูของเธอเบา ๆ

จี้หมิงเยวี่ยเอ่ยอย่างเกียจคร้าน “ทำอะไรกันน่ะ”

เฉินจวิ้นพูด “เมื่อก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้นี่”

“แบบไหนล่ะ”

จี้หมิงเยวี่ยหันหน้าไปถามเขาด้วยความสงสัย

เฉินจวิ้นไม่ส่งเสียง

จี้หมิงเยวี่ยจี้เอวเขา “ฉันเป็นแบบไหนกัน”