ตอนที่ 262 เมล็ดมะม่วง

จี้หมิงเยวี่ยพอได้ยินก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที

เธอผลักท้องของเฉินจวิ้น “คุณลุกออกไปเลยนะ”

“ฉันจะออกไปดูหน่อย”

เฉินจวิ้นร่างหนาหนักดั่งกำแพงทองแดงกำแพงเหล็ก ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

จี้หมิงเยวี่ยถูกเขาทำเอาจนเอวอ่อนระทวย ส่ายศีรษะไปมาเหมือนกลองป๋องแป๋ง

“ฉันจะไปดู”

“มันเป็นสุนัขตัวเล็กขนาดนั้น ทั้งคืนคงได้หนาวตายพอดี”

เฉินจวิ้นทำหน้าบึ้งตึงเดินออกไป แล้วหิ้วลูกสุนัขกลับเข้ามา

วางไว้ที่ริมเตียงเตา แล้วก็มุดกลับเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง

สุนัขบ้านตัวเล็กกำลังหลับสบาย พลันถูกเฉินจวิ้นหิ้วเข้ามา