กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจวิ้นยังคงจากไปตอนเที่ยงวันอาทิตย์เหมือนเช่นเคย
ครั้งนี้จี้หมิงเยวี่ยขับรถ พาเด็กทั้ง 3 คนไปส่งเขาส่งขึ้นรถไฟความเร็วสูง
ขณะที่จะจากไป พวกเด็ก ๆ ต่างอาลัยอาวรณ์พ่อ ร้องไห้โฮกันยกใหญ่
แต่เฉินจวิ้นกลับไม่ได้อาลัยอาวรณ์เด็ก มีเพียงอาลัยอาวรณ์แม่ของเด็กเท่านั้น
ทว่าจี้หมิงเยวี่ยปวดเอวปวดหลังขาเป็นตะคริว ราวกับถูกผีสาวพราวเสน่ห์สูบกลืนไอหยางไปจนหมด กำลังทำสีหน้าไร้ความรู้สึก ไม่หันกลับไปมอง ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังอันเย็นชาให้เฉินจวิ้น
รอจนพวกซุ่ยอันขึ้นรถ จี้หมิงเยวี่ยก็ขับรถกลับบ้าน
ก้าวเข้าประตูบ้านได้ก็โถมตัวลงบนเตียง หลับตานอนหลับไป
วันจันทร์ไปทำงาน เฉินจวิ้นสีหน้าเปล่งปลั่งสดใส มีความสุขเบิกบานอีกครั้ง
โจวหวยนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น สอนเก๋อเสี่ยวชวนปะยาง