กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจวิ้นกลับไป ในลานบ้านมีคนอยู่ไม่น้อย
ท่าทางแบบนี้ แทบจะเทียบเท่ากับช่วงปีใหม่แล้ว
บรรดาป้าใหญ่ป้าใหญ่ทั้งหลายต่างพากันมาจนครบ
เล่ออวิ่นถูกส่งต่อเป็นทอด ๆ เหมือนเล่นเกมส่งดอกไม้
ทุกคนต่างเวียนกันเข้ามาหอมฟอดหนึ่ง เอ็นดูรักใคร่อย่างยิ่ง
อู๋ไฉ่เฟิ่งเอ็นดูจนไม่รู้จะเอ็นดูอย่างไร “เหมือนจวิ้นจวิ้นตอนเด็ก ๆ ไม่มีผิดเพี้ยนเลย”
“ฉันยังจำได้ตอนนั้นที่เธออุ้มจวิ้นจวิ้นมาให้ฉันดู นี่มันพิมพ์เดียวกันชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ”
กวนเฉิงอี้ก็มาร่วมวงด้วย “เด็กคนนี้ดูแค่สีหน้ายังไม่ค่อยดี วันหน้าต้องดูแลเรื่องกินอยู่ให้ละเอียดรอบคอบหน่อยนะ”
“ถ้าเป็นสมัยก่อน ไม่รู้ว่าจะรอดมาได้กี่ปี”
“ตอนนี้การแพทย์ดีแล้ว ต้องอายุยืนยาวแน่นอน”