กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แล้วจะดูแลอย่างไรได้อีก
ซุ่ยอันร้องไห้หนักยิ่งกว่าซุ่ยฮวนเสียอีก
เฉินจวิ้นยกมือขึ้น ใช้ฝ่ามือที่หนาและหยาบกร้านปาดน้ำตาบนใบหน้าของทั้งสองคน
“ไม่ร้องแล้ว”
เฉินจวิ้นพูดคำอื่นไม่ออก
“ห้ามร้องไห้แล้ว”
เขายิ่งพูดแบบนี้ ซุ่ยอันกับซุ่ยฮวนก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้น
เฉินจวิ้นตัดใจล้มตัวลงนอนด้านข้าง ไม่สนใจพวกเขาสองคนอีก
ร้องไปเถอะ
พอร้องจนพอแล้ว เดี๋ยวก็หยุดร้องเอง