กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจื้อหย่งนั่งขัดสมาธิ “อุตส่าห์พวกเด็ก ๆ จะกลับมากันได้ ไม่รู้ว่าพออาละวาดแบบนี้แล้ว ต่อไปจะยังได้เจอกันอีกไหม”
ซุนซิ่วฟางใช้ชายเสื้อเช็ดน้ำตา พลางสะอื้นไห้ “เขาบอกว่าฉันเป็นผู้หญิงใจร้าย”
“ยังตีฉันอีก”
เฉินจื้อหย่งถอนหายใจ “ก็ใช่น่ะสิ”
“เธอทำกับแม่แท้ ๆ ของเขาแบบนั้น อีกอย่างนี่เพิ่งจะอยู่ด้วยกันได้ไม่กี่วัน จะไม่ให้ปราณชีวิตได้ยังไง”
“ฉันดูแล้ว นิสัยของเล่อเล่อน่ะ ดื้อยิ่งกว่าจวิ้นจวิ้นเสียอีก”
“เฮ้อ”
“ต่อไปน่ะ คาดว่าคงง้อยากแล้วล่ะ”
“เฮ้อ”
ซุนซิ่วฟางรู้สึกเสียใจภายหลังแล้ว