ตอนที่ 232 อยากกิน

เฉินจวิ้นไม่ได้แสดงออกว่าดีใจเหมือนอย่างเหยาชิ่งลี่ เขาขมวดคิ้ว “ยังน้อยไป”

เขาพึมพำประโยคหนึ่งแล้วลุกขึ้น “ช่วงสองสามวันนี้เหนื่อยหน่อยนะ นายก็พักผ่อนให้สบายสักสองสามวันเถอะ”

สองสามวันนี้เว่ยหมิงคอยช่วยวิ่งวุ่นหน้าหลัง หากขาดเขาไปคงไม่รอดจริง ๆ

เฉินจวิ้นโอนเงินให้เขาเป็นการส่วนตัว 20,000 หยวน

เว่ยหมิงพยักหน้า “พี่ ท่านเองก็พักผ่อนให้ดีนะ”

รีสอร์ตปิดทำการหนึ่งสัปดาห์

เหยาชิ่งลี่เสียดาย “โอกาสดีขนาดนี้ พวกเราต้องรีบคว้ากระแสเน็ตมือถือรอบนี้ไว้สิ”

ทว่าเฉินจวิ้นกลับไม่เห็นด้วย

“ของอย่างพวกกระแสเน็ตมือถือ มันเป็นอะไรที่ล่องลอยมาก”

“พวกเราไม่เล่นไม้หลอกลวงแบบนั้น สิ่งที่มองคือการพัฒนาระยะยาว”