กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จี้หมิงเยวี่ยจำอะไรกันไม่ได้เลย ดังนั้นเธอจึงไม่อาจเข้าใจความเจ็บปวดในใจของเฉินจวิ้นได้ลึกซึ้ง
เพียงแต่ในความมืด สัมผัสได้ว่าไหล่ของเฉินจวิ้นกำลังสั่น
จี้หมิงเยวี่ยคลำทางในความมืด ยกมือขึ้นแตะใบหน้าของเฉินจวิ้นเบา ๆ ก็พบว่าเปียกชื้นไปทั้งมือ
เฉินจวิ้น ร้องไห้ออกมาจริง ๆ
จี้หมิงเยวี่ยร้อนใจ “คุณเป็นอะไรไปน่ะ”
เฉินจวิ้นซบหน้าลงกับอกของเธอ “ไม่มีอะไรกัน แค่ปวดใจแทนคุณมาก”
จี้หมิงเยวี่ยกอดศีรษะของเฉินจวิ้นไว้ ลูบเส้นผมแข็ง ๆ ของเขา
“ฉันไม่เป็นไรนี่นา ฉันรู้สึกว่าตัวเองสบายดีมาก”
เฉินจวิ้นสะอื้นเอ่ยขอโทษกะทันหัน “ขอโทษนะ ก่อนหน้านี้พูดคำทำร้ายจิตใจคุณไปตั้งเยอะ”
จี้หมิงเยวี่ยคิดดูแล้ว “ไม่เป็นไร”