เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจี่ยงหนานเจิ้งใช้ลิ้นดุนมุมปาก ดวงตาดำขลับจ้องมองจี้หมิงเยวี่ย “เธอก็ได้ยินหมดแล้วไม่ใช่เหรอ”
จี้หมิงเยวี่ยโกรธจนตัวสั่น “นายทำ…นายทำแบบนี้ได้ยังไงกัน!”
เธอชี้หน้าเจี่ยงหนานเจิ้ง “ฉันคิดมาตลอดว่านายแค่ไม่จริงจังกับความรัก แต่ฉันไม่นึกเลยจริง ๆ ว่านายจะเลวยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน!”
เจี่ยงหนานเจิ้งขมวดคิ้ว “ฉันก็ไม่ได้จะเอาชีวิตเขาสักหน่อย เธอถึงกับต้องด่าฉันขนาดนี้เลยเหรอ”
จี้หมิงเยวี่ยพูดว่า “แล้วจะให้ฉันพูดยังไงอีก!”
“เรื่องใหญ่ขนาดนี้ นายไม่บอกฉันเลยสักคำ นายยังคิดจะปิดบังฉันอีก!”
“นายรู้บ้างไหม ก่อนผ่าตัดหมอต้องปลอบประโลมสภาพจิตใจของคนไข้ให้ดี”
“นายทำให้เขา…นายทำให้เขาต้องแบกรับความกดดันทางจิตใจหนักหนาสาหัสขนาดนั้นแล้วเอาชีวิตตัวเองมาต่อชีวิตให้เล่ออวิ่น นายทำไมถึงจิตใจชั่วร้ายอำมหิตขนาดนี้นะ!”