ตอนที่ 188 ประสาทหลอนทางเสียง

บางทีเมื่อโลกพังทลายลงมาถึงระดับหนึ่งจริง ๆ แล้ว ความพินาศหรือไม่พินาศ ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

จี้หมิงเยวี่ยรู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน

เธอโน้มตัวลง สองมือยันไว้บนหัวเข่า

จากนั้นหันไปมองผนังตรงโถงบันไดของโรงพยาบาล เธอเริ่มเวียนศีรษะขึ้นมาอีกแล้ว

สองสามวันนี้ เวียนศีรษะบ่อยมากจริง ๆ

จี้หมิงเยวี่ยก้าวไปสองก้าว พิงตัวกับผนัง หลับตาลง เอาท้ายทอยพิงแนบกับพื้นผิวผนัง พยายามบรรเทาอาการวิงเวียนนี้

ในหูยังแว่วเสียงจอแจของผู้คนที่เดินผ่านไปมา เหอจงยืนมองเธออยู่ตรงที่ไม่ไกลนัก

จี้หมิงเยวี่ยพักจนทุเลาลงแล้ว จึงลุกขึ้นเดินออกไปนอกโรงพยาบาล

กว่าจะถึงวันศุกร์หน้า ยังเหลือเวลาอีก 6 วัน จี้หมิงเยวี่ยไม่อยากปล่อยให้เวลา 6 วันนี้สูญเปล่าไปเฉย ๆ

วันรุ่งขึ้น เธอถือโจ๊กที่ทำเสร็จแล้วมาที่โรงพยาบาล