กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจวิ้นยังคงไม่มีการตอบสนองอะไรกัน
แต่แพทย์ประจำตัวทั้งสามท่านมาถึง หลังจากตรวจดูแล้ว ก็พูดคุยพึมพำกับเหอจง
เหอจงบอกต่อจี้หมิงเยวี่ย “ไม่น่าจะเกินหนึ่งสัปดาห์ก็น่าจะฟื้นแล้ว”
จี้หมิงเยวี่ยพยักหน้า “ขอบคุณพวกคุณมาก”
เฉินจวิ้นฟื้นขึ้นมาในอีกสามวันให้หลัง ซึ่งเป็นวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง
จี้หมิงเยวี่ยกำลังเช็ดแขนให้เขา พลางบ่นพึมพำไปเรื่อยเปื่อย
ทันใดนั้นมือของเฉินจวิ้นก็ขยับ จี้หมิงเยวี่ยจ้องมองมือของเขาอย่างเหม่อลอย จากนั้นเฉินจวิ้นก็ยกมือขึ้น ลูบผมของเธอเบา ๆ
จี้หมิงเยวี่ยร้องไห้ออกมาในทันใด
เธอร้องไห้ทั้งรอยยิ้ม “ในที่สุดนายก็ยอมฟื้นขึ้นมาแล้ว!”
หลังจากได้สติ จี้หมิงเยวี่ยก็ร้อนใจอยากจะออกไปตามหมอ