ตอนที่ 179 อยู่ใกล้ย่อมได้เปรียบ (2)

และนี่ก็คือจุดที่ดึงดูดใจเขามากที่สุดพอดี

แต่ไหนแต่ไรมาเจี่ยงหนานเจิ้งไม่ใช่ผู้ชายที่หมกมุ่นในความรัก

ทว่านี่เป็นครั้งแรก ที่เขากลับใจลอยครั้งแล้วครั้งเล่า และทำงานผิดพลาดซ้ำ ๆ เพราะคนคนหนึ่ง

นี่ไม่ใช่เรื่องดีเอาเสียเลย

เขาเกลียดความรู้สึกแบบนี้เป็นพิเศษ

ความรู้สึกที่อาจเรียกได้ว่าควบคุมไม่ได้

เดิมทียังพอมีขอบเขตศีลธรรมขั้นต่ำสุดของความเป็นคนอยู่บ้าง แต่ใครใช้ให้สามีของเธอคว้าโอกาสไว้ไม่ได้เองเล่า

ไหน ๆ ก็จะหย่าร้างกันอยู่แล้ว เช่นนั้นก็สบโอกาสพอดีไม่ใช่หรือไง

เจี่ยงหนานเจิ้งโยนกระเป๋าหนังสือลงบนเก้าอี้ตรงหน้าตน กอดอกแล้วพิงอยู่ตรงประตู

เขามองจี้หมิงเยวี่ยอย่างใจเย็น “ไม่เอาแล้วจริง ๆ หรือ”