กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินจวิ้นขับรถ ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหมดสภาพ
ศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายทำให้เขาไม่อาจยอมให้ตัวเองร้องไห้ต่อหน้าภรรยาได้
ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าหันกลับไปมอง พลางขับรถ พลางเปิดเพลงไปด้วย
พอฟังเพลงเศร้าเข้า ก็ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม
จี้หมิงเยวี่ยหันหลัง ก้มหน้าแกว่งกระเป๋าถือในมือ พลางเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูสำนักกิจการพลเรือน
เดินวนอยู่ครู่ใหญ่ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมองไปทางนั้นอีกครั้ง
ไม่รู้เหมือนกันว่ากำลังมองอะไรกันอยู่
พอมองอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้เดินจากไป
เฉินจวิ้นไม่สนใจอู่ซ่อมรถแล้ว ไม่สนใจกองรถแล้วเช่นกัน
ขับรถกลับมาที่หมู่บ้าน พอกลับบ้าน ก็นอนแผ่อยู่บนเตียงเตา สภาพร่อแร่เหมือนคนกึ่งเป็นกึ่งตาย