เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ด้านเฉินจวิ้นพอกลับมาถึงบ้านก็ปิดประตูดังปัง แล้วล้มตัวลงนอนหลับอยู่ในห้อง
ซุนซิ่วฟางกำลังนั่งอยู่ริมเตียงเตา อุ้มซุ่ยอันกับซุ่ยฮวนไว้พลางคุยกับอาสามของเฉินจวิ้น
เฉินลี่ฮวาเอ็นดูซุ่ยอันกับซุ่ยฮวนมากจริง ๆ
เด็กทั้งสองคนขาวท้วมจ้ำม่ำ ทั้งยังไม่กลัวคนแปลกหน้า
ดวงตากลมโตดำขลับเป็นประกาย พอเห็นคนก็ส่งยิ้มตาหยีให้ทันที
ซุนซิ่วฟางอุ้มซุ่ยอัน ส่วนเฉินลี่ฮวาอุ้มซุ่ยฮวน
“ทำไมไม่เห็นหมิงเยวี่ยเลยล่ะ”
ซุนซิ่วฟางบอกว่า “หมิงเยวี่ยกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงน่ะ ไม่ได้กลับไปตั้งนานแล้ว เมื่อวานฉันยังบอกอยู่เลยว่ากลับไปคราวนี้อยู่ต่ออีกสักสองสามวันก็ดีเหมือนกัน”
เฉินจวิ้นจอดรถไว้นอกลานบ้าน พอเข้ามาก็ปิดประตูใหญ่เสียงดังปังปัง พอกลับเข้าห้องฝั่งตะวันออกก็ทำเสียงกระแทกกระทั้นข้าวของไม่หยุด
เฉินลี่ฮวาถอนหายใจ “อารมณ์ของจวิ้นจวิ้นเนี่ยนะ ไม่รู้ว่าไปเหมือนใครมาจริง ๆ”