กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พวกเฉินจวิ้นอยู่ในทุ่งโล่ง กินหางแกะย่าง กินอัณฑะแกะย่าง และเป็นอาหารให้ยุง
แต่คาดว่าคุณผู้ชายหยาบกระด้างพวกนี้ผิวคงหนาและหยาบกร้าน ปากยุงเจาะไม่เข้า จึงไม่ระคายเคืองแม้แต่น้อย
เฉินจวิ้นนั่งอยู่บนพื้น เปิดเบียร์เย็นเจี๊ยบ ดื่มอึก ๆ
หวังเหวยเผิงส่งอัณฑะแกะย่างให้เขา เขากินไปคำหนึ่ง แล้วก็กระดกเบียร์ดื่มอึก ๆ อีก
“กลับมาคราวนี้กะจะอยู่นานแค่ไหนล่ะ”
เฉินจวิ้นบอก “สัปดาห์หนึ่ง”