ตอนที่ 144 เล่นบาสเกตบอล

กิจการของอู่ซ่อมรถมีช่วงที่ยุ่งเป็นพัก ๆ และว่างเป็นพัก ๆ หลายวันก่อนเฉินจวิ้นยุ่งจนไม่มีเวลากินข้าวในแต่ละวัน เดือดร้อนจี้หมิงเยวี่ยต้องทำกับข้าวเสร็จแล้วหิ้วไปส่งที่อู่ซ่อมรถ คอยเฝ้าจนเขากินข้าวหมด

หลายวันนี้ ว่างจนราจะขึ้นอีกแล้ว

เฉินจวิ้นกลับมาตอนเก้าโมงกว่าช่วงเช้า จี้หมิงเยวี่ยเพิ่งตื่นนอน

เห็นเขานั่งอยู่บนโซฟา กอดแตงโมกิน “คุณไม่ได้ไปอู่ซ่อมรถเหรอ”

เฉินจวิ้นตอบ “ช่วงนี้ไม่ยุ่ง ฉันไปก็นั่งแกร่วอยู่ดี”

เฉินจวิ้นกินแตงโมเสร็จ ล้างมือ มือข้างหนึ่งอุ้มเด็กคนหนึ่ง

หลิวเฟิ่งเจินยิ้มหึ ๆ เดินเข้าห้องครัวไปทำกับข้าว

จี้หมิงเยวี่ยถือหวี พลางหวีผม พลางนั่งลงบนโซฟาตัวเล็ก