กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ห่างจากโรงเรียนไปหนึ่งช่วงถนน เจี่ยงหนานเจิ้งก็จอดรถ “ลงตรงนี้ได้ไหมครับ”
ช่างเอาใจใส่จริง ๆ!
เดิมทีจี้หมิงเยวี่ยยังลังเลอยู่ว่าจะบอกเจี่ยงหนานเจิ้งเรื่องขอลงรถก่อนถึงอย่างไรดี
จี้หมิงเยวี่ยรู้สึกขอบคุณมาก “ขอบคุณนะคะที่มาส่งฉัน เกรงใจจริง ๆ ที่ทำให้คุณต้องลำบาก”
เจี่ยงหนานเจิ้งพูดขึ้น “ควรเป็นผมที่ต้องขอบคุณคุณมากกว่า วันนี้ไม่ควรทิ้งถงถงไว้ให้คุณดูแลเพราะผมต้องไปประชุมเลย”
“ถ้าคราวหน้าผมมีคำขอที่ไม่สมเหตุสมผลแบบนี้อีก ต้องหัดปฏิเสธบ้างนะ”