กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ล่วงเลยมาจนหนึ่งถึงสองทุ่มแล้ว ก็ยังไม่เห็นจี้หมิงเยวี่ยฟื้นขึ้นมา
กวนเฉิงอี้ตรวจวัดอุณหภูมิร่างกายอีกรอบ “เอาล่ะ คนไม่เป็นอะไรแล้ว”
“พากลับบ้าน พักผ่อนให้ดี ๆ เถอะ”
จี้เจียเหอเป็นเด็กหนุ่มตัวสูงใหญ่กำยำ ข้าวปลาที่กินไปในแต่ละวันไม่เสียเปล่าเลยจริง ๆ
เขาอุ้มจี้หมิงเยวี่ยขึ้นมาได้อย่างสบาย ๆ
ตอนมาเขาปั่นจักรยานสามล้อคันนั้นมา