กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“รีบนอนซะ แม่เรียกหมิงเยวี่ยต่างหาก”
เฉินจวิ้นพูด “หมิงเยวี่ยยังหลับอยู่”
“แม่ครับ อาหารเช้าไม่ต้องทำหรอก”
“ถ้าแม่หิว ก็ไปที่ร้านอาหารเช้าชั้นล่างเถอะ”
“แต่ร้านอาหารเช้าเปิดเร็วที่สุดก็หกโมงเช้า”
หม่าซูฟางโบกมือ “อย่างนั้นได้อย่างไรกัน?”
“บ้านดี ๆ ทำไมไม่ทำกับข้าว แต่ไปกินข้าวนอกบ้านทุกวี่ทุกวัน?”
“แม่จะปลุกหมิงเยวี่ยให้มาทำอาหารให้ลูก”
“จะขี้เกียจขนาดนี้ไม่ได้”
เฉินจวิ้นห้ามหม่าซูฟางเอาไว้ “แม่ครับ หมิงเยวี่ยเขานอนดึก ให้เขานอนต่ออีกหน่อยเถอะ”