ตอนที่ 17 ข้อเท้าแพลง

เหลือเวลาอีกสามวันก็จะถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้ว เฉินจวิ้นเองก็ไม่ยุ่งอีกต่อไป

กิจกรรมที่เขาทำมากที่สุดในแต่ละวัน คือการนั่งเล่นเกมอยู่ในห้องรับแขก

จี้หมิงเยวี่ยเล่นเกมไม่เป็น เธอไม่เคยเล่นเลย โทรศัพท์มือถือเพิ่งซื้อตอนเข้ามหาวิทยาลัยนี่เอง

ระดับในเกมของเฉินจวิ้นสูงมาก เขาพาเธอเล่นไปด้วยกัน

ตลอดเวลาช่วงเช้า จี้หมิงเยวี่ยทำเขาเลเวลลดลงไปสามระดับ

จี้หมิงเยวี่ยรู้สึกผิด “ขอโทษทีนะ”

เฉินจวิ้นขยี้ผมเธอจนฟูฟ่อง “ไม่เป็นไร”

โทรศัพท์มือถือของจี้หมิงเยวี่ยดังขึ้น เธอเหลือบมองข้อความ มันคือข้อความเสียงในวีแชต

เป็นข้อความเสียงจากหม่าซูฟาง

จี้หมิงเยวี่ยหยิบโทรศัพท์มือถือลุกจากโซฟา เดินเข้าไปในห้องนอน