กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 335 จากลา
ไม่รู้ว่าเดินมานานเท่าใด ในที่สุดเบื้องหน้าก็ปรากฏแสงสว่างสายหนึ่ง
ทุกคนเร่งฝีเท้าขึ้น หลังจากเดินออกจากช่องทางก็พบว่าตนเองกำลังยืนอยู่ในหุบเขาอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง
แสงอาทิตย์สาดส่องลงบนใบไม้สีเขียวขจี นกน้อยต่างส่งเสียงร้องเพลงอย่างร่าเริงบนกิ่งไม้ ซึ่งแตกต่างจากความวังเวงน่าสะพรึงกลัวภายในสุสานโบราณอย่างสิ้นเชิง
หยางฝานหันกลับไปมอง ทางเข้าสุสานโบราณนั้นถูกปิดบังอยู่หลังก้อนหินขนาดมหึมา รอบข้างมีเถาวัลย์พันเกี่ยว หากไม่สังเกตให้ดี ยากนักที่จะค้นพบว่าที่แห่งนี้กลับมีโลกอีกใบซ่อนอยู่