0162

⬢⬢⬢

ตอนที่ 161 หวังพั่งจื่อหายตัวไป

เซียวเหล่งนึ่งขยับย่างก้าวดุจดอกบัวโปรย เดินอย่างช้าๆ ไปยังข้างหีบศพ

เซียวเหล่งนึ่งขยับกายดุจดอกบัวโปรย เดินอย่างเชื่องช้าไปข้างโลงศพ ในเวลานี้ อักขระรูนประหลาดบนฝาโลงกำลังเปล่งประกายจางๆ ราวกับจะบอกเล่าภาษาที่เก่าแก่และลึกลับออกมา นางย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง ดวงตางดงามจับจ้องอักขระแน่น สายตาฉายแววมุ่งมั่นและครุ่นคิด

นางย่อกายลงครึ่งหนึ่ง ดวงตางามจ้องมองไปยังอักขระรูนอย่างจดจ่อ แววตาสื่อถึงความตั้งใจและครุ่นคิด