กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 เข้าสู่ประตูศิลา
สายตาของหยางฝานดั่งคบเพลิง สายตาที่คมกริบกวาดผ่านกิ่งก้านและใบไม้ของพงไพรหนาทึบ ไม่ปล่อยให้ความผิดปกติแม้เพียงน้อยนิดเล็ดลอดไปได้
ต่อให้เป็นเพียงใบไม้ที่ไหวเอนเล็กน้อย หรือการเปลี่ยนแปลงของแสงเงาที่นุ่มนวลระหว่างกิ่งไม้ ก็ล้วนกระตุ้นความระแวดระวังของเขาได้ทั้งสิ้น
ร่างกายของเขาแผ่ซ่านไออุ่นแห่งความสุขุมมั่นคง ราวกับขุนเขาที่ตั้งตระหง่านไม่โอนเอน มอบพลังแห่งความอุ่นใจให้แก่ผู้คน
ส่วนเซียวเหล่งนึ่งนั้นยืนเคียงข้างหยางฝานด้วยท่วงท่าแผ่วเบา อาภรณ์สีขาวพลิ้วไหวไปตามสายลม
นางมีสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับสายธารใสสะอาด ปราศจากเกลียวคลื่นใด ๆ