0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 ถึงภูผาแม่เหล็กพบอสรพิษทมิฬ

แสงอาทิตย์ที่แผดเผาอบอ้าวอยู่เหนือผืนดิน ในทะเลทรายอบอวลไปด้วยไอความร้อนที่ทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก

ผู้คนเดินหน้าอย่างยากลำบากบนผืนทรายที่ร้อนระอุ ทรายละเอียดใต้ฝ่าเท้าทรุดตัวลงเรื่อยๆ ทุกย่างก้าวที่เดินออกไปล้วนต้องใช้เรี่ยวแรงไม่น้อย

ในตอนนั้นเอง หวังพั่งจื่อที่เดินอยู่แถวหน้าสุดของขบวนก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน ใบหน้าเผยสีหน้าตื่นตระหนก เขาร้องตะโกนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “เหล่าหู พวกเจ้าดูเร็ว นั่นมันอะไรกัน!”