ตอนที่ 199 รูปลักษณ์แห่งใจ

ตอนที่ 199 รูปลักษณ์แห่งใจ

หวังซู่ยืนนิ่งไม่ไหวติง จ้องมองนางโดยไม่เอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว

ทว่าโจวม่านก็ไม่มีเจตนายอมถอยเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคู่หนึ่งจับจ้องสบตากับเขาตรงๆ เปี่ยมด้วยความเด็ดเดี่ยวชนิดไม่บรรลุเป้าหมายย่อมไม่ยอมรามือ ทำให้ผู้คนไม่กังขาแม้แต่น้อยว่า หากเขาไม่ยินยอมช่วย นางก็จะฝ่าสายฝนนี้ และฝืนพยุงกายที่บอบช้ำนี้ไปเติมเต็มอักขระค่ายกลนั้นให้เสร็จสิ้นอยู่ดี!

ฟากฟ้ามีเสียงอัสนีคำรามทึบตันกลิ้งผ่านไปอีกระลอก เสียงลมกรรโชกแรงขึ้นอีกหลายส่วน

หวังซู่สบตากับนางอยู่นานถึงสามลมหายใจ ในที่สุดก็ปั้นหน้าเย็นชา หันหลังกลับไป ร่มมายายังคงกางอยู่กับที่คอยกำบังให้โจวม่านตามเดิม ส่วนตัวเขากลับเข้าไปข้างอักขระค่ายกลท่ามกลางสายฝน อาศัยความทรงจำยามเฝ้ามองเมื่อครู่ ตวัดวาดสามเส้นสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่บนอักขระค่ายกลนั้นอย่างรวดเร็ว

หยาดฝนที่หนาทึบขึ้นตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบกระหน่ำซัดลงบนไหล่และแผ่นหลัง นำพาความเจ็บปวดทรมานประดุจถูกแล่เนื้อเฉือนกระดูก

ทว่าเขากลับยืนหยัดมั่นคงดั่งขุนเขา เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย ชั่วพริบตาก็วาดอักขระค่ายกลอันที่สามเสร็จสมบูรณ์!

รอยหมึกพลันม้วนตัวขึ้นประดุจสายน้ำเชี่ยวกราก ทิ้งดิ่งลงสู่ผืนปฐพีอีกครา สั่นสะเทือนหยาดฝนทั่วทั้งแดนรกร้างพิรุณที่ยังไม่ทันร่วงหล่นให้แตกกระจาย จากนั้นจึงพุ่งรวมตัวเข้าสู่ใจกลางอักขระค่ายกลดั่งเศษดาวตก หล่อหลอมกลายเป็นศรพิรุณ!

ในจังหวะที่ศรสร้างเสร็จสิ้น ระหว่างอักขระค่ายกลทั้งสามก็เกิดแรงดึงดูดหยั่งรู้สัมพันธ์อันน่าอัศจรรย์ขึ้นสายหนึ่ง——