บทที่ 124: ทุกคนล้วนปฏิเสธคัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติ?

บทที่ 124: ทุกคนล้วนปฏิเสธคัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติ?

เมื่อมองตามแผ่นหลังของฉินเสี่ยวเหมิงที่เดินจากไป

ดวงตาของเยี่ยนชื่อเสียฉายแววคมกล้า ทว่าเขายังมิได้ละสายตากลับมาในทันที

ผ่านไปเนิ่นนาน เขาจึงค่อยๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเจือความสับสนและกังวลอยู่หลายส่วนว่า

“ท่านอาจารย์ ปล่อยนางจากไปเช่นนี้จริงหรือขอรับ?”

ในความเห็นของเขา ฉินเสี่ยวเหมิงเป็นผู้กลับชาติมาเกิดซึ่งมีความทรงจำจากชาติปางก่อนติดตัวมา อีกทั้งในชาติปางก่อน นางยังเคยก้าวเข้าสู่แดนเซียน

แม้นางจะมีความผูกพันลึกซึ้งกับเฉินฉางชิงในโลกใบนั้น

ทว่าเฉินฉางชิงในโลกใบนี้ ย่อมมิใช่คนเดียวกับที่อยู่ในความทรงจำของนาง

ผู้ใดจะรับรองได้ว่า วันหน้านางจะไม่ทำสิ่งใดอันเป็นภัยต่อท่านอาจารย์?

เฉินฉางชิงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มบางๆ ยืนไพล่หลัง พลางมองไปยังทิศทางที่ฉินเสี่ยวเหมิงหายลับไป แล้วตอบอย่างสงบนิ่งว่า