เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 122: เมื่อบรรลุอมตภาพแล้ว วัฏสงสารจะมีประโยชน์อันใด?
คิดจะแย่งชิงสิ่งของจากมือเฉินฉางชิงอย่างนั้นหรือ?
ในสายตาซูเฉิน นี่ช่างเป็นเรื่องน่าขันยิ่งกว่าฟ้าถล่ม!
เขารู้ดีเสียยิ่งกว่าใครว่าเฉินฉางชิงมีฝีมือพิสดารเพียงใด
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องอื่น เพียงคัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติของเขาก็ผูกติดกับวิญญาณแล้ว แม้ความตายยังพรากไปไม่ได้ ทว่าเฉินฉางชิงกลับแย่งชิงไปได้ในพริบตา
นี่หมายความว่าอย่างไร?
ย่อมหมายความว่า วิธีการของเฉินฉางชิงแข็งแกร่งถึงขั้นที่แม้แต่พลังของคัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติก็ยังต้านทานไม่ได้!
เจ้าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าซึ่งทำได้เพียงยึดครองร่างผู้อื่น ยังกล้ากล่าววาจาโอหังเช่นนี้อีกหรือ?
“รนหาที่ตาย! เจ้าเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่ง ยังกล้าดูหมิ่นข้า?”
การถูกมดปลวกในขั้นเหนือแดนปุถุชนอย่างซูเฉินเย้ยหยัน ทำให้จอมมารไร้ขอบเขตเดือดดาลทันที น้ำเสียงแฝงเจตนาสังหารเย็นเยียบ