กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 107: ไพ่ตายของเผ่าขโมยโชคชะตา
เฉินฉางชิงเก็บลูกแก้วแสงสีทองเข้าแหวนเก็บของอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนเลื่อนสายตากลับไปยังเจ้าแห่งอันธการ
“ไม่เลว ไม่เลว!”
“เจ้ากลับนำความประหลาดใจมาให้ข้าอีกแล้ว!”
“ลองบอกข้าสิว่า ข้าควรขอบคุณเจ้าอย่างไรดี?”
เฉินฉางชิงถามด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าแห่งอันธการก็รีบก้มตัวลง
ในกลุ่มเงาดำที่กำลังปั่นป่วน เบียดแทรกรอยยิ้มประจบประแจงที่น่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความนอบน้อมอย่างถึงที่สุด “นายท่านกล่าวเกินไปแล้ว!”
“การที่ผู้น้อยสามารถช่วยเหลือนายท่านได้นับเป็นเกียรติของผู้น้อย แล้วผู้น้อยจะกล้ารับความดีความชอบได้อย่างไร!”