บทที่ 83: นี่เป็นการจำลอง แล้วเขารู้ชื่อข้าได้อย่างไร?

บทที่ 83: นี่เป็นการจำลอง แล้วเขารู้ชื่อข้าได้อย่างไร?

ฟึ่บ!

อากาศภายในตำหนักพลันแข็งค้างในชั่วพริบตา

มือที่ตู๋กูอี้เจี้ยนยกขึ้นได้หยุดค้างกลางอากาศ

รอยยิ้มเย็นชาและสีหน้าไม่สบอารมณ์บนใบหน้าของเหล่าผู้อาวุโสก็แข็งค้างไปในชั่วพริบตาเช่นกัน

คำสัตย์ต่อมรรคาสวรรค์

นั่นคือคำสัตย์ที่ผู้ฝึกตนใช้รากฐานแห่งมรรคาของตนเป็นเดิมพัน เพื่อให้สัตย์ต่อมรรคาสวรรค์ นับเป็นคำสัตย์ที่หนักหนาที่สุด

หากมีถ้อยคำเท็จแม้เพียงครึ่งส่วน ทัณฑ์สวรรค์จะลงทัณฑ์ถึงร่าง เบาสุดคือรากฐานแห่งมรรคาพินาศย่อยยับ หนักสุดคือวิญญาณแตกสลาย

หากไม่มั่นใจอย่างแท้จริง ย่อมไม่มีผู้ฝึกตนคนใดกล้าล้อเล่นกับคำสัตย์ต่อมรรคาสวรรค์

“เจ้าเอ่ยว่าอย่างไร?”