กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 74: รับเยี่ยนชื่อเสียเป็นศิษย์ ผู้สูงสุดแห่งวิถีกระบี่ยุคบรรพกาล สำนักกระบี่มหานทีมีความลับ!
“เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน?”
จ้าวกระบี่เมฆาม่วงมีสีหน้าสับสน พยายามค้นหาในความทรงจำอย่างสุดกำลัง ทว่ากลับไม่มีความทรงจำใดเกี่ยวกับ “เนี่ยเสี่ยวเชี่ยน” เลย
เขาส่ายหน้าและตอบตามจริงว่า “เรียนอาจารย์ ศิษย์ไม่รู้จัก!”
เฉินฉางชิงพยักหน้า มิได้ใส่ใจนัก อย่างไรเสียเขาก็เพียงถามไปเช่นนั้นเอง
“ช่างเถิด!”
“เห็นแก่ชื่อเยี่ยนชื่อเสีย ข้าจะฝืนถือว่าเจ้ากับข้ามีวาสนาต่อกันก็แล้วกัน”
“นับแต่นี้ไป เจ้าคือศิษย์ของข้า เฉินฉางชิง”
เยี่ยนชื่อเสียรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ในใจ ที่แท้อาจารย์ก็ล้อเขาเล่นตั้งแต่แรกจริงๆ มิได้คิดจะรับเขาเป็นศิษย์เลยหรือ?
หากมิใช่เพราะชื่อนี้ เขาก็คงกราบอาจารย์ไม่ได้สินะ?