กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 72: จ้าวกระบี่เมฆาม่วง ข้ากลายเป็นตัวเอกผู้ครองชะตาฟ้าและวาสนาแล้วหรือ?
ซูเฉินกล่าวพลางปลอบใจตัวเองอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ
ใช่แล้ว!
ใต้หล้านี้กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้!
เขาพบเฉินฉางชิงติดต่อกันถึงสองชาติแล้ว คงไม่โชคร้ายถึงขั้นชาติที่สามยังบังเอิญพบดาวหายนะผู้นั้นอีกหรือ?
บนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?
“มา!”
“ข้าไม่เชื่อว่าจะมีเรื่องอัปมงคลเช่นนี้!”
ซูเฉินสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนพลิกหน้าถัดไปของคัมภีร์วัฏสงสารร้อยชาติอย่างแรง
หึ่ง—